Józef Modrzejewski - urodził się w 1909 roku w Kuźnicach koło Włocławka. Po ukończeniu szkoły średniej swoje dorosłe życie poświęcił służbie wojskowej. W latach 1933-39 pełnił funkcje oficera 3 Pułku Artylerii w Zamościu. W międzyczasie zdał egzamin wstępny do wyższej szkoły wojennej, ale wybuch II Wojny Światowej uniemożliwił mu rozpoczęcie studiów wyższych. Kampanię wrześniową rozpoczął jako oficer sztabu 3 Dywizji Piechoty, która wchodziła w skład Armii "Prusy". Modrzejewski początkowo walczył w okolicach Kielc i Radomia pod dowództwem gen. Skwarczyńskiego i płk. Tatara. Następnie po częściowym rozbiciu dywizji udał się wraz z ocalałymi oddziałami w kierunku Chełma gdzie dostał się niemieckiej niewoli. Wieziony pociągiem do oflagu uciekł z transportu na stacji w Tarnowie. Dzięki otrzymanej pomocy i wyrobieniu fałszywych dokumentów powrócił do rodzinnego Włocławka. Poniewaz ta część Polski została wcielona do Rzeszy jako obszar rdzennie niemiecki Modrzejewski nie mógł przebywać tam zbyt długo. Wówczas to podjął decyzję o dołączeniu do organizowanej we Francji Armii Polskiej. 7 stycznia 1940 roku wyruszył w kierunku południowym ku granicy węgierskiej. Przez Zawiercie, Tarnów dotarł do Jasła. W kilka dni później porucznik spotkał się w Miejscu Piastowym z tajemniczym "Strzemboszem" - Stanisławem Pieńkowskim, który poinformował go, że przejście na Węgry jest możliwe, ale zgodnie z wytycznymi polskiego rządu wszyscy oficerowie piechoty powinni pozostać w kraju i przystąpić do ogólnopolskiej podziemnej organizacji - Służby Zwycięstwu Polski, którą on organizuje na terenie Podkarpacia. Wówczas to postanowił pozostać w kraju i przejść do konspiracji. W połowie stycznia 1940 roku por. Józef Modrzejewski został mianowany komendantem obwodu Jasło i dość sprawnie zorganizował podziemną sieć konspiracyjną na terenie powiatu jasielskiego. Dużej pomocy udzielił mu w tym przywódcy lokalnych władz Stronnictw Narodowego Edmund Kwiatkowski i Teodor Lasocki, którzy mieli bardzo dobre rozeznanie w terenie. W miarę szybko powstały placówki AK w Skołyszynie, Jodłowej, Brzostku, Jaśle, Tarnowcu, Dębowcu, Kołaczycach,Osieku i Żmigrodzie. Praca podziemna w pierwszym okresie polegała głównie na: gromadzeniu i konserwacji broni i amunicji, zbieraniu informacji o nieprzyjacielu czyli wywiadzie wojskowym i cywilnym, szkoleniu kadry i żołnierzy oraz informowaniu własnego społeczeństwa o sytuacji wojskowo-politycznej.
Niemalże od samego początku swojej działalności konspiracyjnej na terenie Podkarpacia Modrzejewski był usilnie poszukiwany przez Gestapo, toteż musiał ciągle zmieniać miejsca swego pobytu i pseudonimy, wśród których były między innymi "Karol", "Leon", "Wilk", "Lis", "Jopp", "Jar" i "Prawdzic". Latem 1941 roku opuścił na 14 miesięcy Jasło i jego okolice i na polecenie inspektora przeniósł się w teren, gdzie był bardziej bezpieczny. Mieszkał kolejno w Orzechówce, Grabownicy, Lutczy. Swoją wędrówkę zakończył we wsi Wesoła koło Dynowa i wczesną jesienią 1942 roku powrócił do Jasła. Podczas jego nieobecności praca konspiracyjna w obwodzie jasielskim została zawieszona, a inspektorat Krosno rozbity przez liczne aresztowania. Po odbudowaniu zdziesiątkowanego aresztowaniami inspektoratu przez nowego dowódcę mjr Łukasza Grzywacz - Świtalskiego i uruchomieniu na nowo poszczególnych obwodów, cały wysiłek konspiracyjny AK został skierowany na przygotowanie powszechnego powstania i odtworzenie polskich sił zbrojnych. Zadaniem komendanta obwodu Jasło było formowanie na czas "Burzy" 5 pułku Strzelców Podhalańskich AK. "Lis" dysponował pod koniec 1942 roku prawie trzema tysiącami ludzi.